Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας

Το Πολεμικό Μουσείο αιφνιδιάζει ευχάριστα με θεατρική παράσταση

Το Πολεμικό Μουσείο αιφνιδιάζει ευχάριστα με θεατρική παράσταση (Μαίρη Βιδάλη - Λέλα Καραγιάννη).

Κάντε κλικ στην παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:

Πως η Ιρλανδία Αντιμετώπισε τα δικά της Στελέχη των ΕΔ και ΣΑ τον Καιρό της Κρίσης


Μία Αναπόφευκτη Σύγκριση με τα εδώ Συμβαίνοντα που σε Λυπεί.

Γράφει: Ο Υποψήφιος Πρόεδρος της ΕΑΑΣ Αντγος ε.α Στέλιος Καστραντάς

Μιας και πάλι άρχισαν τα διάφορα αβαντοδόρικα μέσα να ξαναμασάνε το θέμα για παραπέρα μείωση στους μισθούς και τις συντάξεις των Στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, θυμήθηκα μία συζήτηση που είχα προ τριετίας με κάποιον Ιρλανδό απόστρατο ανώτερο αξιωματικό. Ήταν τότε που τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας εδώ στην Ελλάδα υφίσταντο τις τριπλές περικοπές που έφτασαν το 65% έναντι των λοιπών κλάδων εργαζομένων και συνταξιούχων του δημοσίου και τότε που και η Ιρλανδία αντιμετώπιζε ένα σκληρό μνημόνιο που της είχαν επιβάλλει η ΕΕ και το ΔΝΤ. Στην ερώτησή μου λοιπόν προς τον φίλο Ιρλανδό κατά πόσο τοις εκατό είχαν περικοπεί οι μισθοί και συντάξεις τους, πληροφορήθηκα με έκπληξη ότι αν και οι περικοπές των μισθών και συντάξεων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα ήταν εξοντωτικές εν τούτοις στους στρατιωτικούς όχι μόνο δεν υπήρξε μείωση αλλά είδαν και κάποια μικρή αύξηση. Και ο λόγος αυτής της πολιτικής, όπως με πληροφόρησε, ήταν ότι το μισθολόγιο των Στελεχών των ΕΔ και των ΣΑ στην Ιρλανδία είναι συνδεδεμένο με εκείνο των βουλευτών.

Η απάντηση αυτή με προβλημάτισε. Γιατί άραγε, σκέφθηκα, μία ευρωπαϊκή χώρα με παράδοση στις επιστήμες, τα γράμματα και τις τέχνες και με ένα υποδειγματικό επίπεδο πολιτισμού και ευγένειας έχει τα Στελέχη του Στρατού της και των Σωμάτων Ασφαλείας της σε τέτοια περίοπτη θέση και εμείς εδώ με τις ίδιες οικονομικές δυσκολίες πέσαμε να τα φάμε και να τα εξαθλιώσουμε να τα υποτιμήσουμε και να τα περιφρονήσουμε να τα χαρακτηρίσουμε αντιπαραγωγικά και αυτιστικά και να τα εξαναγκάσουμε να κατέβουν στους δρόμους για να διεκδικήσουν το δίκιο τους και να τους υποσχεθούμε μετά ότι θα επανορθώσουμε ενώ στη πράξη αδιαφορούσαμε για να τα στείλουμε στο Συμβούλιο της Επικρατείας να δικαιωθούν πανηγυρικά και εμείς να αγνοήσουμε επιδεικτικά και αυτές τις αποφάσεις; Μήπως, πάλι σκέφθηκα, η Ιρλανδία αντιμετωπίζει κάποια παρόμοια με την δική μας τουρκική απειλή ή μήπως την έπνιξαν οι συνεχείς ροές των προσφύγων και μεταναστών; Τέλος, σκέφθηκα, μήπως η Ιρλανδία είναι μία τεράστια χώρα με πολλαπλές απειλές και μεταθέτει τα Στελέχη του Στρατού της κάθε δύο και τρία χρόνια από το ένα άκρο στο άλλο και διαλύει τις οικογένειές τους και δημιουργεί τεράστια προβλήματα στα παιδιά τους που από το δημοτικό μέχρι να τελειώσουν και το Λύκειο έχουν αλλάξει πέντε με έξι σχολεία; Τι να πει άραγε κανείς και τι να σκεφθεί.

Η συμπεριφορά αυτή της Ιρλανδίας ας προβληματίσει τους πολιτικούς μας για να σκεφθούν το χρέος τους και να ξανακοιτάξουν τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας έχοντας ως γνώμονα το σκεπτικό του Συμβουλίου της Επικρατείας που έθεσε ως απαράβατο όρο το αξιοπρεπές της διαβίωσης και το κατ’ ελάχιστο επίπεδο αμοιβής τους εκείνο του Αυγούστου του 2012. Γιατί αν καταφέρουμε με τις αψυχολόγητες πολιτικές να οδηγήσουμε παραπέρα τα Στελέχη στην πλήρη εξαθλίωση και την επαιτεία θα ήμουν περίεργος να δω πόσοι από τους νέους θα είναι πρόθυμοι να ακολουθήσουν τον δύσκολο δρόμο και να σταδιοδρομήσουν στις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας της Πατρίδας τους; Και τότε θα ήθελα να μου απαντήσει κάποιος από αυτούς που εισηγούνται και αποφασίζουν, τι θα γίνει με την Εθνική Άμυνα και την Εσωτερική Ασφάλεια της Χώρας; Ή μήπως έχουμε αποφασίσει μετά την οικονομική μας υποδούλωση να τα δώσουμε όλα;

Μήπως λοιπόν είναι ώρα να συνέλθουμε και να στηρίξουμε και να στηριχθούμε για τη ύπαρξή μας ως Έθνους και ως Κράτους στα Στελέχη των Ενόπλων μας Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας και να τους δώσουμε την αίγλη και την οικονομική δύναμη που τους πρέπει και τους αξίζει παραδειγματιζόμενοι από τους Ιρλανδούς; Λέω Μήπως;

Αθήνα 22 Ιαν 2017

ΜΤΑ: Ανακοίνωση Χορήγησης Εφάπαξ Βοηθημάτων


Με την υπ΄ αριθμ. 1/20-1-17 απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής (Δ.Ε) του Ε.ΛΟ.Α.Α εγκρίθηκε η χορήγηση πενήντα έξι (56) Εφάπαξ Βοηθημάτων Εξερχομένων (Ν.398/74 & Ν.4387/16) με αριθμό πρωτοκόλλου αίτησης του ΜΤΑ από Νο 17976/10-12-14 έως Νο 2300/ 6-03-15.

Με την ίδια απόφαση εγκρίθηκε η χορήγηση ογδόντα (80) Συμπληρωματικών Εφάπαξ Βοηθημάτων Εξερχομένων (Ν.4307/14), σύμφωνα με τις υπ’ αριθμ 02/25-2-15, 03/4-5-15 αποφάσεις της, καθώς και τον αριθμό πρωτοκόλλου ΜΤΑ 15053/30-12-13 έως 815/21-1-14 των αιτήσεων χορήγησης των αρχικών Εφάπαξ Βοηθημάτων Εξερχομένων.

Οι δικαιούχοι θα ενημερωθούν τηλεφωνικά από τον Ε.ΛΟ.Α.Α για τη προσκόμιση των απαραίτητων δικαιολογητικών πληρωμής. Πληροφορίες σχετικά με τα απαιτούμενα έντυπα και δικαιολογητικά παρέχονται στην ιστοσελίδα της Π.Α (www.haf.gr), στον σύνδεσμο Μ.Τ.Α/Ε.ΛΟ.Α.Α.

(haf.gr)

Στο Γ’ Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη σήμερα ο νέος Αρχηγός ΓΕΣ


Ο Αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής συναντήθηκε σήμερα (20/01/17) με τον διάδοχό του στη διοίκηση του σχηματισμού

Στο σχηματισμό που μέχρι την περασμένη Δευτέρα ήταν διοικητής, το ιστορικό Γ' Σώμα Στρατού/NRDC-GR στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται σήμερα ο νέος Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, στο πλαίσιο των επισκέψεών του που πραγματοποιεί σε μείζονες σχηματισμούς του Στρατού από τότε που ανέλαβε τα νέα του καθήκοντα.

Ο νέος Αρχηγός συναντήθηκε με τον διάδοχό του στο Γ' ΣΣ, νεοπροαχθέντα Αντιστράτηγο Δημήτριο Μπίκο, ως τώρα Επιτελάρχη της 1ης Στρατιάς, και ακολούθως συνομίλησε με το προσωπικό του Σώματος δίνοντας κατευθύνσεις και οδηγίες.

Αξίζει να σημειωθεί, συμφώνως με τις πληροφορίες μας, ότι αύριο ο Αρχηγός ΓΕΣ θα ασχοληθεί με «τα του οίκου του» (κυριολεκτικώς) φροντίζοντας για τη μετακόμιση του νοικοκυριού του στην Αθήνα, ενώ την Κυριακή θα συνεχίσει τις επισκέψεις του στην 8η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία στην Ήπειρο και την 9η Ταξιαρχία Πεζικού στη Δυτική Μακεδονία και θα μιλήσει στο προσωπικό τους.

(parapolitika.gr – Λ.Σ.Μ.)


Με ρίζες... στο Βόλο ο νέος αρχηγός ΓΕΑ


Με ... ρίζες στο Βόλο ο νέος αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας ο αντιπτέραρχος (Ι) Χρήστος Χριστοδούλου που μέχρι χθες ήταν Αρχηγός της Τακτικής Αεροπορίας.

Ο νέος αρχηγός υπηρέτησε ως μάχιμος πιλότος, αρχικά των F5 και έπειτα στα F16, στην 111 Πτέρυγα Μάχης στη Νέα Αγχίαλο για περισσότερο από δέκα χρόνια, ενώ επίσης ήταν διοικητής Σμήνους Μάχης στην 111ΠΜ/330Μ σε αεροσκάφη F-16C/D.

Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες του ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ, έχει αγοράσει και σπίτι στο Βόλο το οποίο επισκέπτεται συχνά καθώς διατηρεί στενούς δεσμούς με πρώην συναδέλφους του στην πόλη.

Στην παρέλαση μάλιστα της 28ης Οκτωβρίου, στην παραλία του Βόλου, ως Αρχηγός της Τακτικής Αεροπορίας (ΤΑ) ηγήθηκε μίας καταπληκτικής επίδειξης.

Είναι πατέρας δύο κοριτσιών, ενώ η σύζυγός του κατάγεται από τη γειτονική Λάρισα.

Πολλοί πρώην συνάδελφοί του με τους οποίους συνομίλησε ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ μιλούν για έναν πολύ έμπειρο πιλότο με περισσότερες από 4.000 ώρες πτήσης στο ενεργητικό του, με αεροσκάφη: T-41D, T-37B/C, T-2E, T-33A/B, F-5Α/Β, F-16C/D.

Ο νέος αρχηγός είναι χαμηλών τόνων και προτιμά να βρίσκεται συνεχώς στο αέρα και στις μάχιμες μονάδες, ειδικά δε όπως λένε όσοι τον γνωρίζουν στις ετοιμότητες.

Γεννήθηκε στη Δράμα. Εισήλθε στη Σχολή Ικάρων το 1977 και ονομάστηκε ανθυποσμηναγός το 1981.

Είναι απόφοιτος του Σχολείου Όπλων Τακτικής (ΚΕΑΤ/ΣΟΤ), του Σχολείου Ηλεκτρονικού Πολέμου (ΚΕΑΤ/ΣΗΠ), του Σχολείου Επιχειρήσεων Αέρος – Εδάφους (ΚΕΑΤ/ΣΕΑ/Ε), του Σχολείου Ασφάλειας Πτήσεων – Εδάφους, της Σχολής Πολέμου Αεροπορίας/Κατωτέρων (ΣΠΑ/Κ), της Σχολής Πολέμου Αεροπορίας/Ανωτέρων (ΣΠΑ/Α), του Σχολείου Instruction System Development (ISD) και του Σχολείου Ηλεκτρονικού Πολέμου (Electronic Warfare School) στο Σακραμέντο των ΗΠΑ.

Είναι κάτοχος δύο μεταπτυχιακών από το Πανεπιστήμιο του Essex του Ηνωμένου Βασιλείου.

Από το Μάρτιο του 2015 ήταν αρχηγός Τακτικής Αεροπορία, ενώ έχει διατελέσει διοικητής Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης, διοικητής Διοίκησης Αεροπορικής Εκπαίδευσης, υπαρχηγός Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας, επιτελάρχης ΑΤΑ, διευθυντής Διεύθυνσης Στρατιωτικού Προσωπικού – Μέριμνας Προσωπικού του ΑΤΑ κ.ά.

Έχει λάβει επίσης πολλά μετάλλια όπως, Ανώτερος Ταξιάρχης Τάγματος της Τιμής, Ανώτερος Ταξιάρχης Τάγματος του Φοίνικα, το μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α’ Τάξεως κ.ά

(ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ 19/01/2017 – ΒΑΣΩ ΚΥΡΙΑΖΗ)

Παραβάσεις Κ.Ο.Κ.: Το πρόβλημα με τα υψηλά πρόστιμα!!!


Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Πληροφορηθήκαμε, ότι προωθείται ρύθμιση για τη μείωση των προβλεπομένων διοικητικών προστίμων-ποινών (όχι σε όλες τις περιπτώσεις) του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.). Είδαμε και τις αντιδράσεις, μάλλον αρνητικές. Αυτές εστιάζονται στο γεγονός, ότι η μείωση θα ενθαρρύνει τους οδηγούς στην παραβατικότητα, ενώ αντιθέτως τα μεγάλα πρόστιμα λειτουργούν αποτρεπτικά.

2. Είναι όμως έτσι; Η εμπειρία δείχνει, ότι η ποινή στην προκειμένη περίπτωση δεν λειτουργεί προληπτικά, δεν λειτουργεί δηλαδή ως γενική πρόληψη (όπως άλλωστε συμβαίνει και με την απειλή της θανατικής ποινής). Οι παραβάσεις εξακολουθούν να διαπράττονται και τα τροχαία ατυχήματα να προκαλούνται. Το βασικότερο πρόβλημα, κατά την άποψή μας, είναι η «παιδεία» και η νοοτροπία (κουλτούρα) του Έλληνα οδηγού (πέραν από τους άλλους παράγοντες, δηλ. κατάσταση οδικού δικτύου, συντήρηση-κατάσταση οχημάτων κ.λ.π.). Είναι η έλλειψη αυτοπειθαρχίας, αυτοελέγχου και αυτοσεβασμού.

3. Τα υψηλά πρόστιμα δημιουργούν διάφορα προβλήματα. Θεσμοθετούν καταρχήν μια «δικαιοσύνη» των πλουσίων, είτε άμεσα, αφού όποιος έχει χρήματα μπορεί να διαπράττει παραβάσεις και να πληρώνει, είτε έμμεσα, αφού καλλιεργείται ένα κλίμα προσφυγής στα «μέσα» και τη δημιουργία «παρεμβάσεων» υψηλά ή μη ισταμένων-«γνωριμιών» για την ακύρωση-ανάκληση (σβήσιμο) των κλήσεων.

4. Δημιουργούν όμως πρόβλημα και στην εφαρμογή τους. Ο αστυνομικός που καλείται να εφαρμόσει το νόμο και να επιβάλει την ποινή, έρχεται σε δύσκολη θέση, όταν έχει απέναντί του ένα παραβάτη οικονομικά αδύναμο. Και τι μπορεί να συμβεί στην πράξη; Δεν του βεβαιώνει τη σοβαρή παράβαση με το μεγάλο πρόστιμο, αλλά μια μικρότερη. Με αυτό τον τρόπο γίνεται ένα είδος «συναλλαγής», προκειμένου να αποφευχθούν και οι αντεγκλήσεις και οι συγκρουσιακές καταστάσεις. Και αυτή μπορεί να είναι η ηπιότερη μορφή. Αφού στις περιπτώσεις αυτές των υψηλών προστίμων αυξάνεται και το ενδεχόμενο (κίνδυνος) δημιουργίας και εμφάνισης φαινομένων διαφθοράς και να έχουμε και άλλου είδους συναλλαγές. Σε κάθε περίπτωση δημιουργείται πρόβλημα στην εισπραξιμότητά τους.

5. Τέλος η εξουσία, που αποκτά ένας απλός (χαμηλόβαθμος) αστυνομικός, είναι τεράστια και δυσανάλογη των εγγυήσεων αμεροληψίας και αντικειμενικότητας. Εξουσία που δεν την έχει σήμερα ούτε ο Αξιωματικός-Διοικητής του ούτε ο Δικαστής, μετά την μετατροπή των ποινικών κυρώσεων σε διοικητικές, στη λογική της αποσυμφόρησης των δικαστηρίων.

Τα Βαλκάνια σε θέση αναμονής


Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη*

Πέρασαν σχεδόν 130 χρόνια από τότε που ο καγκελάριος Bismarck δήλωσε ότι δεν σκόπευε να θυσιάσει ούτε τη ζωή ενός «Πομεριανού γρεναδιέρου» για τα Βαλκάνια. Λίγα χρόνια μετά, οι διάδοχοι και οι σύμμαχοί του ενεπλάκησαν, με αφορμή τον έλεγχο της περιοχής, στη μεγαλύτερη σφαγή που είχε γνωρίσει μέχρι τότε η ανθρωπότητα, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναμφίβολα, η πανσπερμία ανταγωνιζομένων εθνοτήτων, με ριζικά διαφορετικές καταβολές, που κατακλύζουν εδώ και αιώνες την περιοχή των Βαλκανίων ευθύνεται σημαντικά για τη συγκρουσιακή κατάσταση που επικρατεί. Αντίστοιχες όμως και οι ευθύνες των μεγάλων δυνάμεων που διαχρονικά ανταγωνίζονται για την επικράτηση και επιρροή τους χρησιμοποιώντας επιδέξια τους συναισθηματικούς, ευέξαπτους και ευκολόπιστους Βαλκάνιους.

Κατά γενική ομολογία, η τελευταία δεκαπενταετία, στα άλλοτε ταραγμένα Βαλκάνια, υπήρξε ασυνήθιστα ήρεμη. Εν μέρει παράδοξο, γιατί σχεδόν κανένα από τα προβλήματα που κληρονόμησε ο προηγούμενος αιώνας δεν έχει επιλυθεί. Η απαισιόδοξη σχολή σκέψης υποστηρίζει ότι η συσσώρευση των προβλημάτων οδηγεί σε δημιουργία εύφλεκτων συνθηκών και μια σπίθα μπορεί να πυροδοτήσει ένα μεγαλύτερο ή μικρότερο ξέσπασμα βίας. Άλλωστε τα Βαλκάνια χαρακτηρίζονται ως η ευρωπαϊκή «πυριτιδαποθήκη». Αντίθετα, οι αισιόδοξοι φιλελεύθεροι ισχυρίζονται ότι οι κάτοικοι της περιοχής, κουρασμένοι από τις άσκοπες σφαγές και απολαμβάνοντας πλέον τα αγαθά της «δυτικής δημοκρατίας», θα περιορίσουν τους ανταγωνισμούς τους σε ελεγχόμενες εξάρσεις και εμπορικούς αντιπαραθέσεις. Οι ρεαλιστές από την άλλη, αιτιολογούν την πρωτόγνωρη και επίπλαστη ηρεμία που επικρατεί, ως αποτέλεσμα της παροδικής μείωσης του ενδιαφέροντος των μεγάλων δυνάμεων (κυρίως ΗΠΑ-Ρωσίας) αλλά και της αναγκαστικής επικέντρωσης των προσπαθειών των βαλκανικών χωρών στην ισχυροποίηση τους μέσω ανασύνταξης των οικονομικών, κοινωνικών και θεσμικών δυνάμεων και ένταξης στους δυτικούς θεσμούς.

Η διέλευση όμως ενός επιβατικού τραίνου, σε συνέχεια τριετών τουλάχιστον διαπραγματεύσεων, απέδειξε την επίπλαστη εικόνα της ειρηνικής συνύπαρξης Σέρβων και Κοσσοβάρων. Δικαιολογημένες και νωπές μνήμες συγκρούσεων και εχθρικά αισθήματα ξεπήδησαν σε αμφότερους τους λαούς ενώ ανεύθυνες και ανώριμες ηγεσίες προέβαιναν σε επίδειξη αποφασιστικότητας και σθένους απευθυνόμενες κυρίως στα εσωτερικά τους εκλογικά ακροατήρια. Οι κινητοποιήσεις των δυνάμεων καλύφθηκαν επικοινωνιακά, ΗΠΑ και Δύση έκαναν εκκλήσεις για μετριοπάθεια και η ένταση ταχύτητα αποκλιμακώθηκε. Η Πρίστινα, με τον «αέρα» του ευνοημένου κράτους της Δύσεως ακολουθεί μια ανένδοτη πολιτική γραμμή ενώ η Σερβία, χάρη της προσέγγισης με τη Δύση, φαίνεται να επιλέγει προσωρινά, έστω και διστακτικά, έναν περισσότερο συμβιβαστικό δρόμο.

Στο νοτίως της Σερβίας ευρισκόμενο «ακατανόμαστο κρατίδιο», η προβληματική συνύπαρξη σερβικού και αλβανικού στοιχείου συνεχίζεται εν μέσω τριβών που επιτείνονται από την ενδοσερβική πολιτική διαμάχη με αποτέλεσμα την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης. Στα δυτικά σύνορα των Σκοπίων, τα Τίρανα, συνεπαρμένα από την καθυστερημένη αφύπνιση του αλβανικού εθνικισμού, απροκάλυπτα ενισχύουν κάθε αλβανική διεκδίκηση και καλλιεργούν ένα αποσταθεροποιητικό μεγαλοϊδεατικό εθνικισμό. Ο Αλβανός πρωθυπουργός δεν διστάζει να καλεί στο γραφείο του στα Τίρανα, τους αρχηγούς των αλβανόφωνων κομμάτων της ΠΓΔΜ για να δώσει κατευθύνσεις, σε μια επίδειξη προκλητικότητας και περιφρόνησης των αρχών καλής γειτονίας και μη επεμβάσεως στα εσωτερικά των άλλων κρατών. Στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τρεις εθνοτικές κοινότητες, ενισχυμένες από θρησκευτικές διαιρέσεις και με νωπές τις μνήμες των αιματηρότατων συγκρούσεων της δεκαετίας του 1990, αδυνατούν να συνυπάρξουν και συνεργαστούν στο πλαίσιο ενός τεχνητού κράτους που επέβαλαν ισχυρότερες εξωτερικές δυνάμεις. Σερβοβόσνιοι και Βόσνιοι Μουσουλμάνοι αναγκαστικά συμβιώνουν σε αυτό το τεχνητό κατασκεύασμα με μοναδικές επαφές τις εξαναγκαστικές προβλέψεις των συνθηκών του Dayton και την αγαστή συνεργασία σε έκνομες πράξεις. Ως γνωστόν, οι κάθε είδους εγκληματικές ενέργειες αποτελούν το χαρακτηριστικό γνώρισμα, ίσως και το μοναδικό συνδετικό ιστό, των κοινοτήτων των Δυτικών, κυρίως, Βαλκανίων.

Στη βορειανατολικά της βαλκανικής χερσονήσου και εγγύς των ουκρανικών πεδιάδων, ένα άλλο προβληματικό μόρφωμα, η Υπερδνειστερία, αναζητάει την «αναγνώριση» του φιλοξενώντας δυσανάλογα για το μέγεθος της, ρωσικά στρατεύματα στραμμένα προς την Ουκρανία. Δίπλα, η Μολδαβία, το φτωχότερο κράτος της Ευρώπης, διαμαρτύρεται για τη βίαιη απόσχιση των εδαφών της και απεγνωσμένα προσπαθεί να ενδυναμώσει την εθνική ταυτότητα της, αναπολώντας ενίοτε και την εποχή της συμπόρευσης με τη σταθερότερη Ρουμανία. Η τελευταία, εκμεταλλευόμενη θέση, μέγεθος και πόρους φαίνεται να κερδίζει το στοίχημα της σταθεροποίησης και ανάπτυξης. Η γειτονική της Βουλγαρία, το κράτος φόβητρο των Βαλκανίων έναν αιώνα ακριβώς πίσω, βιώνει μια πρωτοφανή δημογραφική κατάρρευση και ισχνή οικονομική ανάπτυξη με έντονες διακυμάνσεις λόγω μιας βαθύτατης πολιτικής διάσπασης που σχετίζεται με τις βασικές επιλογές μεταξύ Ρωσίας και Δύσεως.

Στην αντίθετη άκρη των Βαλκανίων, δύο άλλα κράτη, Σλοβενία και Κροατία, έχουν από καιρό αποκηρύξει κάθε σχέση με τους προβληματικούς γείτονες τους και θεωρούν, εν μέρει και δικαίως, τους εαυτούς τους ως μέλη της «προοδευμένης» Κεντρικής Ευρώπης. Το μικρό Μαυροβούνιο, που μέχρι πρόσφατο πανηγύριζε την ελπιδοφόρα πορεία του προς την Ατλαντική Συμμαχία, παρακολουθεί αμήχανο τις «εμπρηστικές» δηλώσεις του μελλοντικού «πλανητάρχη» και ενδεχομένως να αναρωτιέται για την αποτελεσματικότητα των επιλογών του.

Παρά όμως τα προβλήματα και τις μικροεντάσεις, σήμερα επικρατεί ηρεμία στα Βαλκάνια. Τα πρόσφατα γεγονότα βορείως της Μαύρης Θάλασσας και στη Μέση Ανατολή έχουν αποσπάσει την προσοχή των αναλυτών από την πολύπαθη χερσόνησο. Η ένταξη των βαλκανικών χωρών σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προβληθεί –δικαιολογημένα εν μέρει- ως πανάκεια στα συσσωρευμένα προβλήματα τους, καίτοι τα παραδείγματα των τριών «τυχερών» χωρών που ευτύχησαν να υλοποιήσουν το όνειρο της διπλής ένταξης (Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία) δεν επιβεβαίωσαν πλήρως τις προσδοκίες.

Αναμφισβήτητα, εικοσιπέντε χρόνια μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων η εικόνα των Βαλκανίων έχει σημαντικά μεταβληθεί. Η ενσωμάτωση των τέως κομμουνιστικών κρατών στην ιδεολογική, οικονομική και θεσμική σφαίρα επιρροής της Δύσης έχει σχεδόν δρομολογηθεί παρά τις ανεπιτυχείς προσπάθειες της άλλοτε προστάτιδος των σλαβικών λαών, Ρωσίας. Όμως δεν πρέπει να υποτιμούμε τις διασυνδέσεις και αποφασιστικότητα της Μόσχας όπως και μια βαθιά επιρροή που ακόμη και σήμερα διατηρεί στους πληθυσμούς της περιοχής αλλά και σε μέρος των βαλκανικών ελίτ.

Ωστόσο, πέρα από την πολυδιάστατη εμπλοκή της Δύσης στην περιοχή και τα θετικά ή αρνητικά «επιτεύγματά» της, σημαντικά ζητήματα παραμένουν ανοικτά. Η βαλκανική περιφέρεια εξακολουθεί να είναι η πιο αδύναμη περιφέρεια της Ευρώπης. Παρά την περιορισμένη ευμάρεια των κατοίκων τους, δεν παύουν να αποτελούν περιοχή ανταγωνισμού και επέκτασης των αγορών. Ειδικά οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων απεγνωσμένα προσπαθούν να εξασφαλίσουν την οικονομική, πολιτική αλλά και εθνική εξασφάλιση μέσω της αβέβαιης ένταξης στους δυτικούς θεσμούς. Η επικαιρότητα όμως καταδεικνύει ότι αρκεί ένας ποδοσφαιρικός αγώνας ή μια προβοκατόρικη «διακόσμηση» ενός τραίνου, για να ξυπνήσουν πάθη και να τεθούν σε κίνδυνο πολύχρονες διαπραγματεύσεις και επώδυνοι συμβιβασμοί. Μουδιασμένες οι ηγεσίες των βαλκανικών κρατών περιμένουν τις πρώτες ενδείξεις των διαθέσεων του νέου αμερικανού Προέδρου με το μέλλον των σχέσεων των δύο υπερδυνάμεων να είναι καθοριστικό και για τις εξελίξεις στην χερσόνησο του Αίμου. Ως εκ τούτου, μάλλον να μην περιμένουμε σημαντικές εξελίξεις στα Βαλκάνια για το πρώτο εξάμηνο του 2017.

Η γεωπολιτική σημασία των Βαλκανίων είναι αναμφισβήτητη ως συνδέουσα ζώνη μεταξύ Ανατολικής Μεσογείου και των πεδιάδων της Ουκρανίας. Κάθε προχώρηση της Μόσχας στην Ουκρανία, επαναφέρει τα Βαλκάνια ως ζώνης επαφής Δύσεως-Ρωσίας. Τα Βαλκάνια επίσης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και στην εξασφάλιση της ενεργειακής επάρκειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πρωταρχικής σημασίας «νότιος διάδρομος», για τη μείωση της ευρωπαϊκής ενεργειακής εξάρτησης από τη Ρωσία, διέρχεται από το χώρο αυτό. Παράλληλα αποτελούν και το διάδρομο μετακίνησης ανθρώπινων ψυχών προς την Ευρώπη με όλα τα προβλήματα και τριβές που αυτή η κίνηση επιφέρει.

Η χώρα μας, παρά την οικονομική κρίση που την μαστίζει, διαθέτει μεγαλύτερο ΑΕΠ από τους γείτονες της και αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Βέβαια βρίσκεται σε αντιπαράθεση με γειτονικά βαλκανικά κράτη για σωρεία λόγων ενώ η αντίπαλος Τουρκία προσπαθεί –με όχημα τις μουσουλμανικές κοινότητες και τις επενδύσεις- να διεισδύσει στην περιοχή, περικυκλώνοντας την Ελλάδα και αναβιώνοντας το Οθωμανικό μεγαλείο.

Όσο πιεστικά και δυσεπίλυτα και αν εμφανίζονται τα προβλήματα μας με Αλβανία και Σκόπια, έναντι αυτών των χωρών διαθέτουμε συντριπτικό πλεόνασμα ισχύος. Ο παράγοντας χρόνος είναι αβέβαιο υπέρ ποίου λειτουργεί, καθόσον συχνά απρόβλεπτες καταστάσεις ανατρέπουν τους σχεδιασμούς. Όμως μια σταθερή στρατηγική έναντι των βαλκανικών χωρών μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να επιφέρει. Η πολιτική αυτή δεν επιτρέπεται να χαρακτηρίζεται από υποχωρήσεις σε θέματα ζωτικών συμφερόντων μας αλλά δεν πρέπει να δημιουργεί και αισθήματα ανασφάλειας στους γείτονες που θα τους ωθήσει (απρόθυμα) στην αγκαλιά της Άγκυρας. Η συντριπτική μας υπεροχή επιτρέπει την εκδήλωση σταθερής πολιτικής, χωρίς να παγιδευόμαστε σε επιθετικές «κορώνες» και προχωρώντας παράλληλα σε συνεχή ανοίγματα και φιλικές προσεγγίσεις προς τους γειτονικούς λαούς. Παρά τις μακροχρόνιες αντιπαλότητες και συγκρούσεις, η χερσόνησος των Βαλκανίων αποτελούσε το «στρατηγικό βάθος» της χώρας μας. Η ιστορία (ειδικά η λησμονημένη Βυζαντινή Αυτοκρατορία) δείχνει το δρόμο, αρκεί να πιστέψουμε τις δυνατότητες, την υπεροχή μας και να «σοβαρευθούμε».

(liberal.gr)

___________________________
* ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ- Υποστράτηγος (εα)
• Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου
• Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
• Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)
• Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ)
• Διαλέκτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ)
• 0030-210-6543131, 0030-6983457318 rafaelmarippo@yahoo.gr
Φόρτωση...

EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ 23 ΙΑΝ. 2010

EΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

 
Copyright © 2016. ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ - All Rights Reserved
Template Created by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ Published by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ
-->