Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας

Οι Ένοπλες Δυνάμεις στο πλευρό άπορων οικογενειών και αστέγων


Ο Διευθυντής του Ε΄ ΕΛΔΑΠ Ανχης (Ο) Χατζηχαμπέρης Ηλίας και ο Διευθυντής του ΚΤΣ/ΔΥΒ Ανχης (Ο) Σαμψώνας Γρηγόριος με το προσωπικό του Ε' ΕΛΔΑΠ και ΚΤΣ/ΔΥΒ, εν όψει των Αγίων ημερών των Χριστουγέννων, πρόσφεραν τρόφιμα ως ελάχιστη χειρονομία ανθρωπιάς και πολιτισμού στον Ιερό Ναό του Προφήτη Δανιήλ στο Μεταξουργείο.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις αισθάνονται υποχρέωσή τους να βοηθούν άπορες οικογένειες και άστεγους, καθώς αποτελούν ένα γόνιμο και δημιουργικό κύτταρο της κοινωνίας, προσφέροντας τη ζεστασιά και τη φροντίδα που τους στέρησε η ζωή.

Κατά την παράδοση των τροφίμων στον πατέρα Σπυρίδωνα προϊστάμενο του Ιερού Ναού Προφήτη Δανιήλ, ο Ανχης (Ο) Χατζηχαμπέρης Ηλίας τόνισε ότι δεν έχει σημασία το ποσό και τι προσφέρει ο καθένας, αλλά ότι είναι σημαντικό, ιδιαίτερα σε αυτές τις εποχές, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να δώσουμε ένα μήνυμα για μια κοινωνία αλλήλεγγύης.

Ο π. Σπυρίδων ευχαρίστησε από την πλευρά του για την ενέργεια αυτή.


(romfea.gr - Χρήστος Μπαμπανιώτης)

Βραβεύτηκαν οι Αριστούχοι Μαθητές Παιδιά Στελεχών ΠΝ (12 ΦΩΤΟ)


Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι την Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2017 πραγματοποιήθηκε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, η απονομή βραβείων στους αριστούχους μαθητές Β’ και Γ’ Λυκείου, τέκνα εν ενεργεία και εν αποστρατεία στελεχών του Πολεμικού Ναυτικού.

Τα βραβεία απένειμαν ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Νικόλαος Τσούνης ΠΝ, τα μέλη του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου και οι πρόεδροι Ενώσεων και Συνδέσμων.

Κάντε κλικ (χρησιμοποιείστε τα βελάκια του πληκτρολογίου για επόμενο ή προηγούμενο) στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:


(hellenicnavy.gr - Αντιπλοίαρχος Σπυρίδων Πολλάτος ΠΝ - Εκπρόσωπος Τύπου ΓΕΝ)

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ ε.α. ΣΤΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ


Προς Τον
Εξοχότατο Πρωθυπουργό
κ κ. Αλέξιο Τσίπρα
Πρόεδρο Κυβερνήσεως
Μέγαρο Μαξίμου
Ηρώδου Αττικού 19
106 74 ΑΘΗΝΑΙ
                                                                                                 Αθήνα, 15 Δεκεμβρίου 2017

     Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε,

Τελευταία γινόμαστε μάρτυρες της όλο και κλιμακούμενης και προκλητικής ρητορικής του κ. Ερντογάν αλλά και της Κεμαλικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας.

 Οι δηλώσεις του τούρκου προέδρου φανερώνουν αναλλοίωτη και αμετακίνητη επιμονή στις πλέον σκληρές τοποθετήσεις της τουρκικής πολιτικής σε όλο το φάσμα των ελληνοτουρκικών θέσεων. Με αποκορύφωμα τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας περί αναθεώρησης (επικαιροποίησης) της συνθήκης της Λωζάνης, περί επαναχάραξης συνόρων και περί αλλαγών στο καθεστώς των νησιών του Αιγαίου.

Είναι φανερό ότι ο σκοπός του κ. Ερντογάν είναι να μετακινήσει τη βάση των σχέσεων των δύο χωρών από το επίπεδο της διεθνούς νομιμότητας στο επίπεδο της διμερούς και άνευ δεσμεύσεων συνεννόησης, όπου θα επικρατεί η αρχή της ισχύος και της εκβιαστικής επιβολής.
Τη σκυτάλη της προκλητικής ρητορικής ανέλαβε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Γιλντιρίμ ο οποίος με απαράδεκτες προκλητικές δηλώσεις μίλησε για "γκρίζες ζώνες", αμφισβητώντας ευθέως την ελληνική κυριαρχία σε πολλά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο.

Οι δηλώσεις αυτές αντιβαίνουν το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συνθήκες,  αμφισβητούν ευθέως τόσο τη Συνθήκη της Λωζάνης όσο και εκείνη των Παρισίων του 1947.

Ξεχνούν συνειδητά ότι η Συνθήκη της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, του 1969, που ισχύει, είναι όχι απλώς μία Συνθήκη, αλλά μια κωδικοποίηση των γενικώς παραδεδεγμένων κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, που μας λέει πώς ερμηνεύονται οι Συνθήκες. Πώς ερμηνεύονται, πώς αναθεωρούνται, πώς τροποποιούνται, πώς καταργούνται, όλο το Δίκαιο των Συνθηκών. Στη Συνθήκη λοιπόν της Βιέννης υπάρχει η ρητή πρόβλεψη για τις συνθήκες που καθορίζουν σύνορα, μεθοριακές γραμμές.  Σε αυτές δεν ισχύει ούτε καν η δυνατότητα τροποποίησης, πρέπει να υπάρχει απόλυτη σαφήνεια και απόλυτη σταθερότητα. Υπάρχει ρητή εξαίρεση, ακριβώς γιατί πρέπει να υπάρχει απόλυτη σταθερότητα των συνόρων.

 Ο Τούρκος Πρόεδρος επέλεξε να υπογραμμίσει πως η συνθήκη της Λωζάνης πρέπει να αναθεωρηθεί σε σημείο που θα δίνει ίδια δικαιώματα στην ¨τουρκική¨ όπως τόνισε μειονότητα, ξεχνάει όμως τι έχουν πράξει οι ίδιοι με το πογκρόμ της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης το 1955, καθώς και με τους Έλληνες που ζούν στα νησιά Ίμβρο και Τένεδο.

Η Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 απένειμε τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος στην Τουρκία, βάσει των ειδικών διατάξεων για τους Έλληνες που ζουν εκεί. Οι πληθυσμοί αυτών των νησιών ήταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία ελληνικοί. Ωστόσο, μετά τη νομοθεσία του "Αστικού Δικαίου", στις 26 Ιουνίου 1927, τα δικαιώματα που παραχωρούνταν στους ελληνικούς πληθυσμούς της Ίμβρου και της Τενέδου ανακλήθηκαν κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάνης. Έτσι, τα νησιά υποβιβάστηκαν από μία διοικητική περιφέρεια σε μια υποπεριοχή. Επιπλέον, τα μέλη του τοπικού συμβουλίου ήταν υποχρεωμένοι να έχουν επαρκή γνώση της τουρκικής γλώσσας, πράγμα που σήμαινε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων ήταν αποκλεισμένοι.

Το 1923, όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάννης, η Ιταλία κατείχε τα Δωδεκάνησα, νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, που αποτυπώνονται σαφώς στους ιταλικούς χάρτες και άρα η Τουρκία αποδέχεται με την υπογραφή της την παραπάνω τότε ιταλική κυριαρχία.  Η παράδοση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε με την Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων, στις 10-2-1947.

Ο ιταλικός χάρτης, δείχνει με μαύρη διακεκομμένη γραμμή την θαλάσσια μεθόριο με την Τουρκία και δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνειών και αμφισβητήσεων από τους Τούρκους.

Ένας άλλος ιταλικός χάρτης, εκτυπωμένος στο Μιλάνο, επίσης το 1929, είναι απόλυτα βασισμένος στον πρώτο και περιέχει περισσότερες και ευκρινέστερες λεπτομέρειες.

Σε αυτόν αναγράφεται ολοκάθαρα, ότι το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι και οι Βραχονησίδες Ίμια (Λιμνιά) είναι εκτός Τουρκίας, ευρισκόμενες τότε εντός Ιταλικής Κατοχής, που σημαίνει, ότι αποτελούν σήμερα έδαφος της Ελλάδος, στην οποία εκχωρήθηκαν με την σύμφωνη γνώμη και υπογραφή της Ιταλίας και των Συμμάχων.

Στον ίδιο χάρτη φαίνεται, επίσης, καθαρά, ότι η νήσος Αρκός (τ. Καρά Αντά), που βρίσκεται μπροστά από την Αλικαρνασσό (τώρα Μποντρούμ) δεν είναι τουρκική, αλλά υπό Ιταλική Κατοχή.

Ακόμη, φαίνεται ολοκάθαρα, ότι τα νησιά Ρω (Άγιος Γεώργιος), Μεγίστη (Καστελόριζο), Υψηλή (Στρογγύλη) είναι εκτός Τουρκίας, δηλαδή εντός της τότε Ιταλικής Κατοχής και εντός πια της Ελλάδος, στην οποία και εκχωρήθηκαν.

Το ίδιο ισχύει και για τα νησιά Βόλος (Κάτω Βόλος), την Αλιμεντάρια και την Καράβολα (τ. Κέκοβα, πλάϊ στα υποθαλάσσια ερείπια της αρχαίας Δολίχης ή Δολιχίστης δεν είναι τουρκικά, αλλά υπό Ιταλική Κατοχή και άρα ελληνικά! μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, νιώθοντας ενισχυμένη η Τουρκία, άρχισε να διαμαρτύρεται για την ιταλική κατοχή των παραπάνω πλαϊνών στα Μικρασιατικά παράλια, νησιών, προβάλλοντας παράνομα την Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, που θεωρεί τουρκικό νησί, όποιο βρίσκεται σε απόσταση 3 μιλίων από τις ακτές της, με εξαίρεση, όμως, άλλης «αντιθέτου διατάξεως» της ίδιας Συνθήκης.

Σκόπιμα παραβλέπει ότι στο Άρθρο 12 η Συνθήκη της Λωζάνης ορίζει:  «Εκτός αντιθέτου διατάξεως της παρούσης Συνθήκης, αι νήσοι, αι κείμεναι εις μικροτέραν απόστασιν των τριών μιλίων της ασιατικής ακτής, παραμένουσι υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν».

Η αντίθετη διάταξη, όμως, είναι στο άρθρο 15 και περιέχει την συγκλονιστική παραίτηση της Τουρκίας από όλα τα Δωδεκάνησα.

Συγκεκριμένα, στο Άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάννης, αναφέρονται τα εξής:

«Η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματος και τίτλου επί των κάτωθι απαριθμουμένων νήσων, τουτέστι της Αστυπάλαιας, Ρόδου, Χάλκης, Καρπάθου, Κάσσου, Τήλου, Νισύρου, Καλύμνου, Λέρου, Πάτμου, Λειψούς, Σύμης και Κω, των κατεχομένων νυν υπό την Ιταλίαν και των νησίδων των εξ αυτών εξαρτωμένων, ως και της νήσου Καστελλορίζου».

Το 1923, όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάννης, η Ιταλία κατείχε τα Δωδεκάνησα, νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, που αποτυπώνονται σαφώς στους ιταλικούς χάρτες και άρα η Τουρκία αποδέχεται με την υπογραφή της την παραπάνω τότε ιταλική κυριαρχία

Είναι σαφές, ότι η Τουρκία, επειδή δεν αναφέρονται ονομαστικά τα νησιά Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι, επικεντρώνει σε αυτά την αιχμή των διεκδικήσεών της, αφού «γκριζάρισε» πρώτα τα Ίμια, χωρίς, όμως, να έχει ουδεμία βάσιμη δικαιολογία για τις βλέψεις της.

Το 1923, όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάννης, η Ιταλία κατείχε τα Δωδεκάνησα, νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, που αποτυπώνονται σαφώς στους ιταλικούς χάρτες και άρα η Τουρκία αποδέχεται με την υπογραφή της την παραπάνω τότε ιταλική κυριαρχία.

Όταν, αργότερα μετάνιωσε, άρχισε να προβάλει το άρθρο 12 της Συνθήκης της Λωζάννης (τα εντός 3 μιλίων νησιά), αποσιωπώντας, όμως, το άρθρο 15 της ίδιας Συνθήκης, με το οποίο παραιτείται από κάθε διεκδίκηση επί των Δωδεκανήσων.

Έτσι, πιέζοντας, κατάφερε να πείσει την Ιταλία να της παραχωρήσει μια σειρά νησιών, τα οποία δεν της ανήκαν και τα οποία της παραχωρήθηκαν τελικά, κατά παράβασης της Συνθήκης της Λωζάννης. Τα νησιά αυτά είναι τα παρακάτω 20, όπως αναφέρονται στην επισήμως υπογεγραμμένη Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία της 4ης Ιανουαρίου 1932:

«Volo (Gatal-Ada), Ochendra (Uvendire), Fournachia (Furnakya), Kato Volo (Katovolo), Prassoudi (Prasudi) (soyth-east of Catovolo). The islets of Tchatallota, Pighi, Nissi-Tis-Pighi, Agricelia reef, Proussecliss (rock),Pano Makri, Kato Makri (including the rocks), Marathi, Roccie Voutzaky (Rocci Vutchaki), Dacia (Dasya),Nissi-Tis Dacia, Prassoudi (north of Dacia), Alimentarya (Alimentaria), Caravola (Karavola)». Και το «Kara-Ada» (σ.σ. Αρκός) στον κόλπο της Αλικαρνασού!

Οι ιταλο-τουρκικές Συμφωνίες, που «κρύβουν» οι Τούρκοι και αποδεικνύουν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα σε μικρά νησιά της Δωδεκανήσου

Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, όλα σχεδόν τα παραπάνω ονόματα είναι ελληνικά, κάτι που δείχνει την αδιάκοπη ελληνικότητα των νησιών αυτών, τα οποία παραχωρήθηκαν από την Ιταλία προς την Τουρκία παρανόμως, αφού η Τουρκία, με το άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάννης είχε παραιτηθεί κάθε δικαιώματος προς αυτά και τα Δωδεκάνησα γενικά.

Η Τουρκία συνυπέγραψε τότε με την Ιταλία το συμπληρωματικό Πρωτόκολλο της 28ης Δεκεμβρίου 1932, με το οποίο καθοριζόταν επ΄ ακριβώς από κοινή επιτροπή και δια 37 σημείων, τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των ιταλοκρατούμενων Δωδεκανήσων και της Τουρκίας, με ρητή αναφορά και στα Ίμια (τ. Καρντάκ) να ανήκουν στην Δωδεκάνησο.

Η Τουρκία, όμως, και πάλι έχει μετανιώσει για εκείνες τις Συμφωνίες και τα Πρωτόκολλα και ζητά να μας πάρει τα μη ρητώς αναφερόμενα στο άρθρο 12 της Συνθήκης της Λωζάννης Δωδεκάνησα, ήτοι τα νησιά Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι, Ίμια και άλλα, διαμελίζοντας την Ελλάδα στο Αιγαίο! Έτσι η Άγκυρα, έχει παραχώσει τις παραπάνω Ιταλο-Τουρκικές Συμφωνίες, τις οποίες θεωρεί διμερείς και όχι επισήμως διεθνείς, υποσκάπτοντας εσκεμμένα την αδιαμφισβήτητη ισχύ και το κύρος τους.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟ ΧΑΡΤΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ

Τον Οκτώβριο του 1944 όταν οι Γερμανοί αποχώρησαν από την χώρα , δεν συνέβη το ίδιο και στα Δωδεκάνησα, λόγω αδυναμίας μεταφοράς των στρατευμάτων τους, αναγκαζόμενοι να παραδοθούν στους Συμμάχους, υπόγραψαν  συνθήκη ειρήνης στην Σύμη, στις 9 Μαΐου του 1945. Οι συμμαχικές δυνάμεις απελευθέρωσαν δε τα Δωδεκάνησα, αλλά δεν τα παραχώρησαν στην Ελλάδα.

Τον Μάρτιο του 1946 έγιναν οι πρώτες μεταπολεμικές εκλογές στη χώρα μας και τον Ιούλιο άρχισαν στο Παρίσι οι εργασίες της διάσκεψης για την σύναψη συνθήκης ειρήνης με τους δορυφόρους της Γερμανίας (Ουγγαρία, Ρουμανία, Φιλανδία, Βουλγαρία και Ιταλία). Την Ελλάδα εκπροσώπησε ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Τσαλδάρης με τους ηγέτες των κοινοβουλευτικών κομμάτων προβάλλοντας μετριοπαθείς και δίκαιες διεκδικήσεις όπως η απελευθέρωση Δωδεκανήσου και Βορείου Ηπείρου, προσάρτηση Λωρίδας Ανατολικής Ρωμυλίας που ενίσχυε τη συνοριακή ασφάλεια της χώρας μας από τις συχνές επιδρομές Βουλγάρων, περιλαμβάνοντας μικρό πληθυσμό Πομάκων που μετά δυσφορίας ανέχονταν την Βουλγαρική κυριαρχία και τέλος ανάλογες επανορθώσεις για τις καταστροφές που έγιναν από τις επιθέσεις των Ιταλών και Βουλγάρων, κατά την διάρκεια της κατοχής.

 Από τις παραπάνω διεκδικήσεις, ικανοποιήθηκε μόνο μία, η ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα.

Κατά την διάρκεια των διαβουλεύσεων πρόθεση της Τουρκίας ήταν η χάραξη νέων θαλάσσιων συνόρων ισχυριζόμενοι ότι ουδέποτε είχαν χαραχθεί.

Φαίνεται ότι η Ιταλία, ενδεχομένως έναντι ανταλλαγμάτων, είχε δεχθεί να βοηθήσει την Τουρκία και αυτό επιβεβαιώνεται από την άρνησή της να ανταποκριθεί στο αίτημά μας περί παραχώρησης της συμφωνίας με το αιτιολογικό ότι μέσα στην αναταραχή του πολέμου είχε χαθεί και δεν βρέθηκε στο Ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών. Την ίδια απάντηση έδωσε και η Τουρκία στο Ελληνικό αίτημα.

Η Ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να αντικρούσει τους ισχυρισμούς των έδωσε εντολή στον τότε στρατιωτικό διοικητή της Ελληνικής αποστολής Δωδεκανήσου, Ταξίαρχο Χρ. Τσιγάντε, πρώην Διοικητή του Ιερού Λόχου, την αναζήτηση και άμεση αποστολή στο Υπουργείο Εξωτερικών το τρίτο και τελευταίο αντίγραφο της συνθήκης που έπρεπε να υπάρχει στο Ιταλικό Αρχείο στην Ρόδο.

Αμέσως η Ελληνική διοίκηση απευθύνθηκε στην εκεί Βρετανική διοίκηση για την έρευνα των Ιταλικών αρχείων, που είχαν περιέλθει στους Βρετανούς. Παρά δε την συστηματική έρευνα το τρίτο αντίγραφο της συνθήκης δεν βρέθηκε καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι είχε κλαπεί συνεχίζοντας τις προσπάθειές ανεύρεσής της. Στο πλαίσιο των ερευνών πληροφορήθηκε από τέως υπάλληλο της Ιταλικής διοίκησης, ότι κατά την ημερομηνία της παράδοσης ανώτερος Ιταλός Υπάλληλος είχε μεταφέρει φακέλους και άλλα υλικά από την Ιταλική Διοίκηση στο σπίτι του.

Με την παρέμβαση της Βρετανικής Διοίκησης κλήθηκε να επιστρέψει ότι είχε υπεξαιρέσει από τα γραφεία πλην όμως αυτός αρνήθηκε τα αποδιδόμενα σε αυτόν. Στην συνέχεια η Ελληνική Αποστολή επεδίωξε την εξαγορά των εγγράφων μέσω τρίτου προσώπου χωρίς αποτέλεσμα. Επιπλέον δε στην αποστολή περιήλθε η πληροφορία ότι εκτός των άλλων ο Ιταλός είχε πάρει μαζί του και το επίχρυσο αγαλματίδιο της Θέμιδος που κάθε Σεπτέμβρη, με την έναρξη των δικαστηρίων τοποθετείτο σε περίοπτο θέση στην αίθουσα τελετών.

Η Ελληνική αποστολή πληροφορήθηκε από Κύπριους αστυνομικούς την ημερομηνία αναχώρησης του Ιταλού από την Ρόδο και με την βοήθεια αυτών του έγινε λεπτομερής έλεγχος των αποσκευών του. Δεν βρέθηκε η συνθήκη, αλλά βρέθηκε το άγαλμα όπου και κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση κρατικής περιουσίας , τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στα γραφεία της Ελληνικής Αποστολής. Ο Ιταλός αντιλαμβανόμενος την δυσχερή του θέση ζήτησε από τον Τσιγάντες να μεταβεί σε φιλικό του σπίτι που είχε αφήσει ένα μπαούλο κλειδωμένο για να το φυλάξουν. Με συνοδεία δε δύο αξιωματικών της αποστολής πήγε στο σπίτι όπου βρήκαν στο μπαούλο την συνθήκη με τους σχετικούς χάρτες και διάφορα άλλα έγγραφα. Ολίγα λεπτά αργότερα επιβίβασαν τον Ιταλό στο πλοίο για την επιστροφή του στην πατρίδα του.

Την επομένη ημέρα αναχώρησε αξιωματικός για την Αθήνα όπου και παρέδωσε τη συνθήκη στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο πρωθυπουργός πληροφορούμενος το γεγονός απέστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Ταξίαρχο Τσιγάντες. Εμφανιζόμενη δε η συνθήκη στην συνδιάσκεψη στο Παρίσι πέτυχε η Ελλάδα την εξουδετέρωση των Τουρκικών αντιδράσεων και τα σύνορα χαράχθηκαν τα ίδια που υπήρχαν μεταξύ της Ιταλικής διοίκησης Δωδεκανήσου και της Τουρκίας στην συνθήκη παραχώρησης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα. Τα γεγονότα αυτά αποδεικνύουν για άλλη μία φορά τους αστάθμητους παράγοντες που εξαρτώνται τα εθνικά μας συμφέροντα , αλλά και την σπουδαιότητα της άντλησης ικανών στελεχών για το δημόσιο. 

Το ιστορικό αυτό δε γεγονός, δημοσιοποιήθηκε από επιστολή που έστειλε ο αείμνηστος Αντιστράτηγος εα Κυριάκος Παπαγεωργόπουλος σε εφημερίδα των Αθηνών και αναδημοσιεύθηκε στις 26 Απριλίου 1981 από την εφημερίδα Ελληνικός Βορράς στην Θες/νίκη. Ο ίδιος δε ήταν μέλος της ελληνικής αποστολής στα Δωδεκάνησα το 1946 και έζησε τα γεγονότα από κοντά.

Όλοι αυτοί οι ιταλικοί χάρτες-ντοκουμέντα, από την εποχή της ιταλικής κυριαρχίας στα Δωδεκάνησα, επιβεβαιώνουν περίτρανα την ελληνική κυριαρχία σε αυτά και καταρρίπτουν τις τουρκικές διεκδικήσεις ως αβάσιμες, προκλητικές και παράνομες.

Απευθύνομαι προς την εξαίρετη προσωπικότητά Σας, με σκοπό την ενημέρωση Σας, ώστε να αντιμετωπίσετε ένα εξόχως σοβαρό θέμα του επερχόμενου κινδύνου που ελλοχεύει για την ελληνική κυριαρχία επί νησιών και βραχονησίδων του Αιγαίου, καθώς και την υποβάθμιση της ζωής και παραγκωνισμό των Ελλήνων της μειονότητας, στην Τουρκία.  

Σε όλους εμάς υπάρχουν ζητήματα αξιοπρέπειας, ήθους, ιστορίας και αξιακής συνείδησης, που δεν μας αφήνουν απαθείς σε όλες αυτές τις παράλογες και προκλητικές απαιτήσεις του κ. Ερντογάν,  ζητήματα που ειδικά σε μένα είναι πρωταρχικής σημασίας.

Είναι χρέος τιμής προς τους ήρωες που πότισαν την ελληνική γη με το αίμα τους, να κρατήσουμε γερά στα χέρια μας τη «σκυτάλη» της ιστορίας που μας παρέδωσαν και να ξανακάνουμε το ψευτορωμαΐικο, την  Ελλάδα των ονείρων μας που τόσες γενιές Ελλήνων οραματίστηκαν.
Με την πεποίθηση ότι θα λάβετε υπ’ όψιν όλες τις ανωτέρω επισημάνσεις και προτάσεις, σάς ευχαριστώ εκ των προτέρων για την προσοχή Σας.

                                                                  Μετά τιμής
                                                        Παναγιώτης Δ. Σταμάτης   
                                                          Πλωτάρχης Π.Ν  (ε.α.)
                                               e-mail:  panos_stamatis@yahoo.g

«Ψαλίδι» στα εφάπαξ των Στρατιωτικών για αποχωρήσεις από 1ης/1/2015


Σοκ με τον νέο τρόπο υπολογισμού. Το βοήθημα μετατρέπεται σε επιστροφή εισφορών.

ΨΑΛΙΔI στα εφάπαξ των στελεχών που υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις φέρνουν οι αλλαγές στον τρόπο υπολογισμού του ποσού που δικαιούνται να λάβουν όσοι απο­χωρούν από 1ης/1/2015.

Οι μειώσεις στα εφάπαξ των Ενόπλων Δυνάμεων θα είναι χρό­νο με το χρόνο μεγαλύτερες σε σχέση με τα ποσά που θα έπαιρ­ναν με το παλιό καθεστώς για τα ίδια έτη υπηρεσίας. Ανάλογα με το μισθό για όσους αποχωρήσουν το 2017, η μείωση μπορεί, σύμφωνα με εκτιμήσεις, να είναι στο 2%, ενώ για όσους αποχωρήσουν το 2020 να φτάσει στο 10% ή 15%.

Με νέο τύπο

Το εφάπαξ από τα Μετοχικά Ταμεία Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας για το χρόνο ασφάλισης και πλη­ρωμής εισφορών από 1ης/1/2015 και μετά μετατρέπεται ουσιαστικά σε επιστροφή εισφορών, καθώς θα υπολογίζεται με τον νέο μαθημα­τικό τύπο που προβλέπει ο νόμος Κατρούγκαλου (ν.4387/2016) για τα εφάπαξ όλων των Ταμείων Πρόνοιας, Δημοσίου, ΔΕΚΟ, τραπεζών και φορέων πρόνοιας ιδιωτικού τομέα.

Με το ίδιο σύστημα (σ.σ: νοητής κεφαλαιοποίησης-NDC) θα υπο­λογίζεται και το εφάπαξ και για τα στελέχη των τριών Σωμάτων που υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, σύμφωνα με τροπολογία που κατα­τέθηκε χθες στη Βουλή από τους υπουργούς Οικονομικών Ευ. Τσακαλώτο και Άμυνας Π. Καμμένο.

Η τροπολογία



Στην τροπολογία προβλέπεται ότι η βάση υπολογισμού του δικαιούμε­νου εφάπαξ θα είναι ο μισθός του νέου μισθολογίου που ισχύει από 1ης/1/2017 στις Ένοπλες Δυνάμεις και ειδικότερα ορίζεται ότι:

Το ύψος του βοηθήματος για χρόνο μετοχικής σχέσης έως 31/12/2014 συνεχίζει να υπολο­γίζεται σύμφωνα με τις προγενέ­στερες διατάξεις του νομοθετικού διατάγματος 398/1994, δηλαδή το εφάπαξ για χρόνο ασφάλισης ως το 2014 θα βγαίνει με πολλαπλα­σιασμό των ετών ασφάλισης των στρατιωτικών στα Μετοχικά τους Ταμεία (Στρατού, Ναυτικού, Αερο­πορίας) επί του αθροίσματος του βασικού μισθού και του επιδόματος ιδιαίτερων συνθηκών που λαμβά­νουν κατά την έξοδό τους από την υπηρεσία. Ο μισθός υπολογισμού προσαυξάνεται με το επίδομα των 176 ευρώ.

Για χρόνο ασφάλισης από 1ης/1/2015 και μετά το εφάπαξ υπολογίζεται με τη νέα τεχνική βάση των προκαθορισμένων ει­σφορών με «νοητή κεφαλαιοποί­ηση» που προβλέπει ο μαθηματι­κός τύπος στο άρθρο 35 παρ. 4 ν. 4387/2016.

Διατηρείται η «ρήτρα» μείωσης του εφάπαξ αναλόγως της οικο­νομικής κατάστασης των Ταμείων, κατόπιν απόφασης που εκδίδει ο υπουργός Άμυνας, βάσει σχετικής πρότασης της διοίκησης του κάθε φορέα.

Προβλέπεται επανυπολογισμός του εφάπαξ σύμφωνα με τις νέες διατάξεις που εισάγει η τροπολο­γία, στην περίπτωση των αξιωμα­τικών και υπαξιωματικών που πή­ραν εφάπαξ από 1ης/1/2017 και εξήλθαν της υπηρεσίας τους μέχρι 31/12/2016. Το ποσό που έλαβαν δηλαδή θα υπολογιστεί εκ νέου και για το μεν διάστημα ασφάλι­σής τους έως το 2014 θα λάβουν νέο ποσό με τον παλιό τρόπο υπο­λογισμού, ενώ για το δε διάστημα ασφάλισής τους από 1ης/1/2015 και μέχρι την αποχώρησή τους θα πάρουν ουσιαστικά τις εισφορές που κατέβαλαν. Όπως αναφέρεται στην τροπολογία, στην περίπτωση που το ποσό του εφάπαξ που ήδη έχουν πάρει όσοι αποχώρησαν ως 31/12/2016 είναι μεγαλύτερο από το ποσό που θα βγάλει ο επανυπολογισμός με το νέο σύστημα, τότε θα κληθούν να επιστρέφουν τη διαφορά, ενώ αν το ποσό που πήραν είναι μικρότερο από το νέο εφάπαξ μετά τον επανυπολογισμό, τότε θα περιμένουν να εισπράξουν την επιπλέον διαφορά. Και η επι­στροφή αλλά και η πίστωση θα είναι άτοκες.

Εκκρεμείς αιτήσεις απονομής εφάπαξ υπολογίζονται σύμφωνα με το νέο σύστημα.

Καταργείται στο εξής ο εντοκισμός της προκαταβολής εφάπαξ σε όσους ζητούν να το εισπράξουν έχοντας συμπληρώσει 35ετία και εφόσον παραμένουν στην υπηρεσία τους. Στην πράξη, η προκαταβολή δεν θα τους επιβαρύνει στο εξής με τόκο που προβλεπόταν μέχρι πρότινος.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΙΚΟΣ
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ-16/12/2017 - [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.blogspot.gr])

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.


Ονομασία Σημαιοφόρων Σώματος Υγειονομικού/Νοσηλευτικής και κατάταξη αυτών στο ΠΝ (ΑΔΑ: 69ΨΕ6-ΑΧΙ)


Α π ο φ α σ ί ζ ο υ μ ε

1. Ονομάζουμε μόνιμους Σημαιοφόρους Σώματος Υγειονομικού/Νοσηλευτικής και κατατάσσουμε στο Πολεμικό Ναυτικό, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 του ν.3883/10, τους παρακάτω μαθητές που αποφοίτησαν ευδόκιμα από τη Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής, κατά το ακαδημαϊκό έτος 2016-17 και περιλαμβάνονται στον από 09 - 11 -2017 κυρωμένο πίνακα επιτυχόντων εξεταστικής περιόδου Σεπτεμβρίου 2017, με την ακόλουθη σειρά αρχαιότητας και με ημερομηνία κατάταξης στην Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής την 11-09-2013 και τους θέτουμε στην ενιαία επετηρίδα Αξιωματικών, μετά τον...

Διαβάστε τη σχετική εγκύκλιο:


Βράβευση Αριστούχων Μαθητών Τέκνων Προσωπικού Σ.Ξ. που Υπηρετεί στο ΥΠΕΘΑ-ΓΕΕΘΑ-ΓΕΣ


Το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 2017, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, παρέστη στην εκδήλωση βράβευσης των αριστούχων μαθητών τέκνων του στρατιωτικού και πολιτικού προσωπικού του Στρατού Ξηράς, το οποίο υπηρετεί στο ΥΠΕΘΑ, στο ΓΕΕΘΑ και στο ΓΕΣ.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΑΕΔ).

Θερμά Συγχαρητήρια στους βραβευθέντες για την αξιέπαινη προσπάθειά τους και στους γονείς τους για την υποστήριξη που τους παρείχαν.


(army.gr)

Αυτόκλητοι Συνήγοροι ... του Σουλτάνου??


Του Ευάγ. Αθανασιάδη(*)

Τώρα που κατακάθισαν οι εντυπώσεις του πρώτου ξαφνιάσματος της επίσκεψης Ερντογάν, μια πιο ψύχραιμη εκτίμηση των αποτελεσμάτων, ίσως είναι επιβεβλημένη.
Το άρθρο αυτό προσδοκά, να διατυπώσει μια πιο αιρετική θέση, μάλλον χρήσιμη για την αξιολόγηση των διαδραματισθέντων.
Με βασική σκέψη, ότι είναι ένα εθνικό θέμα, και δεν χωρούν μικροπολιτικές σκοπιμότητες και δεν έχει αντιπολιτευτική διάθεση και οπτική, παρόλο που σε κάποια σημεία, θα είναι αναγκαία αιχμηρό.
Ευελπιστεί, να δώσει κάποιες χρήσιμες αντικειμενικές σκέψεις (άλλες ευχάριστες και άλλες προβληματισμού), κυρίως για μελλοντική χρήση.
Και κυρίως δεν διακατέχεται από Εθνική μιζέρια και μειονεξία.

1.         Ήταν αναγκαία για εμάς αυτή η συνάντηση; Η απάντηση ξεκάθαρη: ΟΧΙ.
Είχαμε λόγο να γίνει τώρα; Όλοι συμφωνούν, ΟΧΙ.
Ήταν Εθνικά χρήσιμη για την Ελληνική πλευρά; Κοινή άποψη, ΟΧΙ.
Δεν την επιδιώκαμε και δεν είχαμε να κερδίσουμε τίποτα.
Μπορούσαμε να την αποφύγουμε; Όλοι θα συμφωνήσουμε, πως δεν μπορούσαμε. Και καμία άλλη Κυβέρνηση δεν θα μπορούσε. Πολύ δε περισσότερο αυτή, με μια εύθραυστη ειδική πλειοψηφία.
Μας επιβλήθηκε ποικιλοτρόπως. Έξωθεν και μήπως και έσωθεν;
Ο Ερντογάν, απαίτησε τη συνάντηση. Την απαίτησε και την πέτυχε.
Ήταν επιτυχία του και επιβολή της θελήσεως του. Και επιτυχία των διπλωματικών του οργάνων. Επιτυχία όμως, αρχικά, διαδικαστική.
Οπωσδήποτε όμως, ήταν χρήσιμη για την Τουρκία και τον Ερντογάν, για εσωτερική κατανάλωση στη Τουρκία και διεθνή εκμετάλλευση.
Αλλά φάνηκε χρήσιμη και για τον Τσίπρα. Μονοπώλησε στα δελτία ειδήσεων, επισκίασε πολλά δύσκολα εσωτερικά θέματα της ελληνικής πραγματικότητας, κυρίως της αξιολόγησης, τις έντονες υπερβάσεις των κόκκινών τους γραμμών (πώληση τμήματος ΔΕΗ, τους πλειστηριασμούς, μέτρα για συνδικαλισμό και απεργίες κλπ), ακόμη και ατόνησε η επέτειος του Γρηγορόπουλου, τα νέα Δεκεμβριανά.

2.          Γιατί τώρα ?
Ο Ερντογάν, απαίτησε η συνάντηση να γίνει, εντός του 2017. Οι λόγοι που το επεδίωκε και οι συσχετισμοί, δεν έχουν προσδιοριστεί επακριβώς. Χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Πάντως η χρονική βιασύνη, ίσως πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις πολύ πιο ευρείες από τα στενά Ελληνοτουρκικά. Για να δούμε κάποιους συσχετισμούς, που μπορεί να επηρεάζουν.
α. Κλείνοντας η Συρία και ανοίγοντας θέματα «Νοτιότερα», ο Τούρκος θέλει να προκαταλάβει τυχόν συμφωνίες στην περιοχή.
β. Τα κρίσιμα μεγέθη αυτής της βουλής. Μία πλειοψηφία 153 βουλευτών, εκ των οποίων οι 3 μειονοτικοί. Άραγε είναι τυχαία η τόσο χαρακτηριστική ακρίβεια; Βέβαια δεν θα μπούμε σε συλλογιστική συνομωσιολογίας. Κάποιες φορές η πραγματικότητα, ξεπερνά και την πιο προκλητική φαντασία. Στην πολιτική πλάστιγγα, οι τρείς (3) βουλευτές είναι ισοδύναμοι, με τους 150!! Μπορούν να επιβάλλουν πράγματα…
γ. Και τώρα. Μήπως ο Ερντογάν ξέρει κάτι, που δεν ξέρουμε; Όπως λέγεται, ο απατημένος (Λαός εν προκειμένω) το μαθαίνει τελευταίος. Ο Ερντογάν να έχει πληροφόρηση για επερχόμενη πολιτική εξέλιξη, στις αρχές του 2018 , όταν όλοι οι πολιτικοί αναλυτές στην Ελλάδα, δείχνουν εκλογές το 2019??

3.         Η συνέντευξη Παπαχελά.
Ήταν μια προσωπική δημοσιογραφική επιτυχία του δημοσιογράφου.
Έδωσε όμως βήμα, για να προβληθούν οι παράλογες Τουρκικές θέσεις.
Ήταν μία συνέντευξη κατά «παράβαση» (υπέρβαση), της διπλωματικής αμοιβαιότητος, στα πλαίσια των προετοιμασιών των δύο πλευρών.
Ο Ερντογάν, βρήκε ευκαιρία και την εκμεταλλεύτηκε.
Θέλουμε να πιστεύουμε, ότι ο Δημοσιογράφος, ήταν σε συνεννόηση με την Ελληνική Διπλωματία.
Ήταν, μια εκ προοιμίου διαπίστωση, ότι δεν μπορείς να εμπιστευτείς τον Ερντογάν. Δεν έχει «μπέσα».
Βέβαια, η συνέντευξη προϊδέασε την Ελληνική πλευρά, που τελικά ίσως να φάνηκε και χρήσιμη για την προετοιμασία του ΠτΔ και του Πρωθυπουργού.
Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος, έχει κάνει ανάλογες συνεντεύξεις και με ηγέτες άλλων γειτονικών κρατών, πάλι με μάλλον, άσχημο απόηχο για τις Ελληνικές θέσεις.
Είναι ένα θέμα πολύπλευρο, που πρέπει να αξιολογηθεί και να απασχολήσει τα ανάλογα δημοσιογραφικά και κρατικά όργανα.

4.         Τι επεδίωκε ο Ερντογάν; Ποιά πράγματι είναι η διεθνής θέση του Ερντογάν και η κατάσταση της χώρας του; Πρώτιστα, κλονίζονται τα νότια σύνορά του.
Μεγάλο «χαστούκι» για τον Σουλτάνο.
Δεύτερον. Είναι διεθνώς απομονωμένος. Ποιός θα τον στηρίξει σε αυτό; Κανείς δεν είναι πρόθυμος, να προστρέξει.
Ξανά η Τουρκία , στον ρόλο του «μεγάλου ασθενούς».
Κτυπώντας εμάς και προσβάλλοντας την συνθήκη της Λωζάννης, διεθνοποίησε το δικό του πρόβλημα, μας έκανε αυτόκλητους υπερασπιστές του δικού του ζητήματος – προβλήματος, για τη ΜΗ αλλαγή των συνόρων.
Το δικό του πρόβλημα, των νοτίων συνόρων, το έκανε πρόβλημα Διεθνές, της Ελλάδος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και μας κατέστησε πρόθυμους, άμισθους συνηγόρους, να οργανώσουμε εμείς επιχειρηματολογία και λόγους υπερασπίσεως, της μη αλλαγής συνόρων.
Τι πέτυχε Άμεσα. Την δήλωση της Ελλάδος, των ΗΠΑ και της Γερμανίας (και στην ουσία, της Ευρώπης), ότι τα σύνορα της περιοχής δεν αλλάζουν, η συνθήκη της Λωζάννης (η Ιδρυτική συνθήκη της Τουρκίας), είναι αδιαπραγμάτευτη.
Μήπως αυτό χρειαζόταν επειγόντως και βιαστικά. Θα φανεί!!
Και κάτι διπλωματικά ενδιαφέρον: επεδίωξε ταυτοχρόνως να Διεθνοποιήσει το δικό του Νότιο πρόβλημα και να μετατρέψει σε Διμερές, το μεταξύ μας πρόβλημα.

5.         Μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.
α. Γίνεται ένα φοβερό παιχνίδι λέξεων. Η μειονότητα είναι Μουσουλμανική. Περιλαμβάνει Πομάκους, αθίγγανους, άτομα παλαιάς τουρκικής υπηκοότητας κλπ.
Η καταγωγή των τότε τούρκων υπηκόων, αμφισβητείται πολλαπλώς. Ούτε εθνολογικά προκύπτει, ούτε φυλετικά, ούτε βιολογικά και μάλιστα σήμερα με τις σύγχρονες μεθόδους DNA. Είναι ιστορικά γνωστοί και βεβαιωμένοι, οι εξισλαμισμοί.
Και γι αυτό ακριβώς, στην πρόνοια της Συνθήκης, περιγράφονται σαν Μουσουλμάνοι. Αυτό είναι το διακριτό χαρακτηριστικό τους και όχι το φυλετικό.
Αντιθέτως οι Έλληνες, οι επί του Τουρκικού εδάφους, είχαν βεβαία εθνολογική-φυλετική καταγωγή και διάκριση, και γι αυτό περιγράφονται σαν Έλληνες.
β. Η συνθήκη της Λωζάννης, ορίζει τις λεπτομέρειες, με τις οποίες ένας μουσουλμανικός πληθυσμός, διαφόρων προελεύσεων, θα παραμείνει στο Ελληνικό κράτος, σαν Έλληνες πολίτες. Τα σχετιζόμενα με αυτή την κατηγορία των Ελλήνων πλέον πολιτών, είναι αποκλειστική αρμοδιότητα, του Ελληνικού κυρίαρχου κράτους.
γ. Η συνθήκη, και αυτό πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο της Ελληνικής διπλωματίας, δεν ορίζει την Τουρκία, σαν προστάτιδα αυτής της μειονότητας. Για τους άλλους 10 συμβαλλόμενους, θα το θεωρούσαμε φυσιολογικό, να εκδηλώσουν ανάλογο ενδιαφέρον, με μόνη αιτιολογία ότι είναι συμβαλλόμενοι, στην συνθήκη;
δ. Να σημειωθεί, ότι ο Ερντογάν και ο εκάστοτε πρόεδρος του Τουρκικού κράτους, είναι Αρχηγός κράτους και δεν είναι Αρχηγός Θρησκεύματος, οπότε το κρατικό του ενδιαφέρον, προς μια θρησκευτική μειονότητα, δεν εξυπακούεται.

ε. Πρέπει να επισημάνουμε ότι, έχουμε πλέον, μία άλλη νέα Τουρκική θέση.
Ο Ερντογάν, διεύρυνε πλέον το ενδιαφέρον του, από τους «τουρκογενείς», σε όλους τους μουσουλμάνους.
Οι συσχετισμοί για την Θράκη, είναι ευνοϊκοί, για εμάς. Τα πάντα τελούν, με την προοπτική των Κουρδικών περιοχών και το προηγούμενο της Καταλονίας.

Και εμείς θα επιχειρηματολογούμε, για την ΜΗ απόσχιση των μειονοτήτων.

στ. Εξάλλου είναι γνωστή η επιδίωξη του Ερντογάν, να αποκτήσει δικαιώματα προς Τούρκους στη καταγωγή, που διαμένουν σε άλλα κράτη.
Αυτή του την τάση, την έχει εκδηλώσει και προς άλλους τουρκογενείς πληθυσμούς, όπως της παλαιάς Σοβιετικής Ένωσης.
ζ. Η περίπτωση της Ελλάδος, η περίπτωση της Θράκης, έχει ιδιαίτερη σημειολογία, διότι αναφέρεται σε χώρα της Ε.Ε. Να θυμηθούμε την προσπάθειά του, να μιλήσει σε Τούρκους της Γερμανίας, και την σχετική άρνηση της Γερμανίας.

6.         Η επίσκεψη στη περιοχή της Κομοτηνής, εξελίχθηκε με ελάχιστες εκπλήξεις.
α. Η Προσευχή στο Τζαμί.
Η δραστηριότητα αυτή μάλλον γύρισε σε βάρος τους. Διότι, για λόγους ασφαλείας επιβλήθηκαν εξαιρετικά αστυνομικά μέτρα (σωματικός έλεγχος κλπ), δλδ εξέχουσα κυριαρχική δραστηριότητα του Ελληνικού κράτους.
Τέτοια μέτρα και τέτοια κρατική επιβολή, δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στη Θράκη και ούτε κανείς τόλμησε να το κάνει. Με άλλες συνθήκες, θα ήταν ακραία πρόκληση.
β. Η ομιλία Ερντογάν στο λύκειο.
Χαρακτηρίστηκε πάλι από την μη συμφωνημένη, απαίτηση του Ερντογάν, αποδεικνύοντας και πάλι ότι δεν μπορείς, να έχεις εμπιστοσύνη στο Τούρκο. Είχε όμως την ιδιαιτερότητα, ότι ο αγέρωχος Σουλτάνος, ζήτησε την άδεια, από τον Υφυπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος.
Στη διπλωματία, τα μικρά πράγματα, έχουν μεγάλη σημασία. Μπορεί και να μοιάζουν παιδιάστικα και όμως είναι καθοριστικά. Έγινε, το αυθαίρετο που ζήτησε. Αλλά με έγκριση! Άρα Κύριος της Περιοχής, Αφέντης, είναι αυτός που εγκρίνει.
Τα δύο παραπάνω, ο αστυνομικός έλεγχος και η έγκριση, είναι δυο ενέργειες, που καθορίζουν και αποτυπώνουν τον Διεθνώς αποδεκτό, αρχέγονο Νόμο:
Κυρίαρχος σε έναν τόπο, είναι «αυτός που κρατάει το σπαθί».
Σημαντικό εξάλλου είναι, ότι σε δήλωσή του είπε, «είστε Έλληνες Πολίτες». Βέβαια το πώς θα το εκμεταλλευτεί και πως θα το διαστρεβλώσει, δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε και να εφησυχάζουμε. Χρειάζεται συνεχής εγρήγορση.

7.         Ο Ερντογάν, χρειαζόταν συχνά διπλωματική στήριξη και καθοδήγηση.
Αυτό φάνηκε, τόσο στην συζήτηση με το ΠτΔ (του έδωσαν χειρόγραφα σημειώματα), όσο και με τον ΥΦΕΞ κ΄ Αμανατίδη, στην Κομοτηνή, (που προσέτρεξαν ο Τούρκος ΥΠΕΞ και δύο σύμβουλοι).

8.    Η ομιλία Τσίπρα, δεν ήταν υπόδειγμα διπλωματικού λόγου και χειρισμού.
Αλλά είχε χροιά απαξίας και υποβαθμίσεως των τεθέντων θεμάτων. Δεν ήταν απολογητική και επεξηγηματική, αλλά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί έως υποτιμητική και απορριπτική. Ήταν μια σταθερή, επιθετική απόκρουση.
Έκανε μια έντονα εθνική ομιλία, στα όρια του εθνισμού και εθνικισμού, πρωτόγνωρη για τις θέσεις και την προσωπικότητά του. Ας δεχθούμε, ότι δεν ήταν μόνο για εσωτερική κατανάλωση.
Η τριβή με την εξουσία και η ανάγκη, θα τον αλλάξουν πολύ.
Τελικά όποιο ρόλο – απαγγελία και εάν του δώσεις, τον απαγγέλει καλά, με στόμφο και μαχητικότητα.
Ίσως να ήταν και πρόβα υποκαταστάσεως, αντικαταστάσεως και ανεξαρτητοποιήσεως, από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.

9.         Κατάθεση στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Ο Ερντογάν: Ίσως να παρέλειψε σημεία του πρωτοκόλλου, που υποβάθμιζαν το σεβασμό στο Μνημείο.
Ο Τσίπρας: Πρώτη φορά στάθηκε τόσο εθνικά υπερήφανος, με πατριωτική έξαρση και σθεναρή στάση.
Ο Αμίρ, του έμαθε τη σημαία.
Ο Ερντογάν, τον Άγνωστο Στρατιώτη.
Μαθαίνει. Μαθαίνει όμως, αργά και με κόστος. Και κόστος Εθνικό και κόστος δικό μας.

10.      Επιλεγόμενα
Η αξιολόγηση της όλης επίσκεψης, με ποδοσφαιρικούς όρους, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, σαν ένα παιχνίδι προωθημένου δυναμικού αμυντικού σχήματος, στο δικό μας γήπεδο.
Ο Ερντογάν, αισθάνθηκε μια συνεχή πίεση και αντίδραση, ένα κλίμα μη φιλικό.
Για τις σουλτανικές του συνήθειες, (που πάντα έχει δίκαιο), αυτό ήταν άβολο, και αυτό ήταν εμφανές. Ο κόσμος και ο τόπος τον έδιωχναν.
Η εικόνα με το ευζωνικό άγημα, ήταν σημειολογικό, Ιστορική υπενθύμιση και η προοπτική της στο μέλλον.

Η ακριβής αποτίμηση, όπως πάντα, θα φανεί αρκετό καιρό αργότερα.

Τα μέτρα ασφαλείας, έσωσαν το γόητρο της Εθνικής κυριαρχίας του κράτους.

Κατά προφανώς εσκεμμένο τρόπο, το προσωπικό ασφαλείας επέβαλλε την έννοια του κυριάρχου κράτους και καθυπόταξε αρκετή από την θρασύτητα, αυθάδεια και αυθαιρεσία του Σουλτάνου και των ευνούχων του.


(*) Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ 23 ΙΑΝ. 2010

 
Copyright © 2016. ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ - All Rights Reserved
Template Created by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ Published by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ
-->